CEm
Durup düşünmeye zamanın olur mu
F
Yitirmeden anlamaz insan
CG
Sevdiklerin yolun sonunda
CEm
Sarıl her fırsatında o insana
F
Arkasından ağlayan olma
CG
Geri getirmez çok ağlasan da
AmG
Durur, durur belki baş ucunda
F
Annen baban kendi çapında
CG
Abin bile 47 yaşında
AmG
Ömür, ömür sanki bir kara kutuymuş
F
Gün gelince herkesin açılmış,
CG
Ama sorarsan hep geç kalınmış
CEm
Güzel günlerimizin bittiğini sanma
F
Belki bir daha böylesi olmaz
CG
Ama her bi gün güzel aslında
CEm
Yakın durmanın zor olduğu ortada
F
Uzak olmak her zaman en kolay
CG
Ama en zoru yalnız olunca
AmEm
Uyur, uyur belki hep yanında
F
İlk sevgilin kendi solunda
CG
Her hatıra asılı duvarında
AmEm
Ömür, ömür sanki bir kara kutuymuş
F
Gün gelince herkesin açılmış
CG
Ama sorarsan hep geç kalınmış