EmAm
Ne komşuluk kalmış bu mahallede ne dayanışma
BEm
Bana sorarsan en iyisidir Şarapçı Remzi Amca
Am
Pek sevilmez ama hep düşene koşar yardıma
BEm
Yüreği temiz, elleri biraz pistir anca
Am
Çoğu zaman yatar parkta ve giyer koca bir parka
BEm
Sakallı ya derler Marx ama Robin Hood aslında
Am
Yerde bir gün para bulunca bayram yaşattı çocuklara
BEm
Kalan parayla içki aldı yine tam bir kasa
EmAm
Deli sanırlar ama Adorno öğretti tüm parka
BEm
Anne erken ölünce kalmış zengin ve aksi bir baba
Am
Evden kaçmış, tıp kazanmış ama atılmış olaylara karışınca
DB
Tutamam demiş silah, asker kaçağı hala
Em
Delirirdi bu dünyada, düşünmedi para mara
Am
Aldı gitti vura vura, kıyılır mı bu adama
B
Birileri kara kara düşünüyor ara ara
Em
Ne olacak bu dünya
EmAm
Hiçbir işte tutunamamış, evlenip boşanmış
BEm
Dinsiz imansız ve talihsiz bir adammış
Am
Bir sevgilisi varmış, arada gelen o kadınmış
BEm
Camdaki teyzeler içki kadar buna da kızarmış
Am
Mahalle sanki Ağır Roman, geçenler hızlı yürür korkudan
BEm
Ceplerini yoklar kimisi ama önyargıdır tabii ki
Am
Ağır abiler bir gün mevzuda, ayırmaya gitti Remzi
DB
Bir el silah sesi, yıkıldı, aslan gibiydi
EmAm
Cenazesinde toplam üç kişi vardı
BEm
Biri Allah’ın emri zaten imamdı
EmAm
Biri ben diğeri de bakkaldı
BEm
Bakkal dedi ki "Bana Remzi’nin borcu vardı"